✍ علیرضا معراجی/ روزنامه نگار

در روزگارِ خبرنگار، گاهِ سنت‌ها به گونه‌ای است که تعدادی اندک از سازمان‌ها، به پاسِ تلاشی که خبرنگاران در گرما و سرما برای انعکاسِ اخبارِ شخصیت‌ها و نهادها صورت می‌گیرد، هدیه‌ای مادی یا معنوی تقدیم می‌کنند.
اما در کشاکش این سنت ، گاها صداهایی با نگاه هایی سطحی بلند می‌شود که این حرکت را هدررفتِ منابع یا حاتم‌بخشی به خبرنگاران می دانند
مثلا کارت هدیه یک تومانی را حاتم بخشی می پندارند!!!
اصلا چرا باید اسم هدیه در میان باشد و چرا نباید از آن بعنوان هزینه خدمت یاد نکرد.
به نظر می‌رسد در عصر ارتباطات این افراد و سازمان ها، حقیقتِ عریانِ رسانه را درک نکرده‌اند.

خبرنگاری، نه یک تفریح و نه یک فعالیتِ گذرا؛ و نه یک امر دَم دستی، بلکه یک علم و یک صنعت است.
هر علمی بهایی دارد و هر صنعت هزینه هایی.
بنابراین، درآمدِ خبرنگار، یک حقِ قانونی و اقتصادی است، نه یک لطف احساسی و نه یک مسئولیت اجتماعی.
در صورتی که یکی از منطقی ترین محل هزینه های مسئولیت اجتماعی باید رسانه باشد
البته برای معتقدین به شفاف سازی نه منتقدین آن.

حرف های خبرنگاران قیل و قال بیهوده نیست، و یا بافته های فلسفی، فریاد منطق است و حقیقت یک رسالت.
صدای رسانه بلند است و دستانش پُر؛ هر چند شاید حسابش خالی.

رسالت رسانه حقیقت یابی است
تا که هیچ مظلومی در مسلخِ خود خواهی های شخص یا گروهی ذبح نشود و هیچ بی صدایی در جهان خفه نشود
و هیچ خائن به وطنی فرصت خیانت پیدا نکند و هیچ غیر متخصصِ غیر متعهدی بر مسندی که لایقش نیست، ننشیند و هیچ باندی شکل نگیرد و اینجاست باید رسانه بی رحم باشد.

وقتی سازمانی حق الزحمه ای تقدیم می‌کند، نباید آن را منت یا هدیه پنداشت؛ بلکه باید آن را هزینه و بهای خدماتِ یکساله دانست که در برابرِ قلم و دوربینِ یک خبرنگار، به کار گرفته شده است.
البته نه به معنای خدایی نخواسته قلم فروشی و یا ناحق نویسی و به قولی زرد نویسی که در مرام رسانه های راستین نیست.

باید از این نگاهِ سنتی عبور کنیم وتمامِ لایه‌های جامعه، از بخش‌های دولتی و حقوقی تا حوزه‌های خصوصی، ملزم به داشتن «پیوستِ رسانه‌ای» شوند.
یعنی تخصیص بودجه برای حمایت از این صنعت را در ردیفِ بودجه‌های خود قرار دهند. و این ضرورت باید در مطالبه های نمایندگان در مجلس قرار گیرد
چرا که نمی‌توان انتظار داشت خبرنگاری که شب‌و روز زمانش را می فروشدتنها با کارت‌ هدیه از او تجلیل کرد.

باید گفت که خبرنگاری یک صنعت است با چرخ دنده های بسیار، و ایجاد یک پیوست خبرنگاری در حوزه صنعت، فرهنگ، و مسائل اجتماعی و سیاسی یک امر ضروری.
پیوست یعنی ردیف بودجه.
انتهای پیام/